Blauwe tong

Ik heb vroeger zelf wel eens een blauwe tong gehad bij het eten van één of ander synthetisch ijsje, maar dat is niets in vergelijking met de dodelijke (in hoofdzaak) schapenziekte die Nederland - en inmiddels ook Duitsland en ons land - treft. Morgen kan u in Humo lezen hoe die ziekte in onze contreien is opgedoken. De sluier al lichtjes opheffend kan ik u nu al verklappen dat de klimaatopwarming verdachte numero uno is. Dat hebben professor Herwig Leirs en bluetongue-specialisten Guy Hendrickx en Redgy De Deken in hoogsteigen persoon aan uw dienaar gemeld.
Door de klimaatopwarming is het actieterrein van de superkleine muggen, ook wel knijten genoemd, aanzienlijk noordwaarts uitgebreid. Aanvankelijk tierden deze insecten - en het virus dat ze dragen - welig in Afrika, maar sinds enkele jaren zijn ze de Middellandse Plas overgestoken en houden ze lelijk huis in landen als Italië, Spanje, Roemenië en nu dus bij ons.
Over straalmotoren en slechtvalken
Goed en slecht nieuws het voorbije weekend over het luchtruim. In De Standaard werd bericht over het initiatief ABC Impacts, een samenwerkingsverband tussen drie Belgische universiteiten over de effecten van het vliegtuigverkeer op het klimaat. Ons land is één van de drukst overvlogen regio’s van de wereld. En die pittoreske uitlaatpluimen die vliegtuigen in de lucht schilderen zitten tsjokvol CO2. Om u een idee te geven: bij één transantlantische vlucht komt evenveel CO2 vrij als bij één kleine wagen op jaarbasis. De studie moet eind volgend jaar landen…beleidsmaatregelen inclusief.
Goed nieuws in dezelfde krant: “Slechtvalk zet zijn zegetocht voort”. Er worden verder in het artikel nog andere gevleugelde woorden gebezigd…men heeft het onder meer over een wederopstanding. In de jaren ‘60 was het lied van de slechtvalk in ons land uitgezongen, maar sinds een tiental jaar is men terug bezig hem uit z’n as te laten herrijzen. De eerste nieuwgeboren slechtvalk werd geboren in een nestkast aan…de kernreactor van Doel (zijn die reactoren toch nog ergens goed voor). Dit jaar werden er maar liefst 87 jonge slechtvalken geboren. Want dan weer slecht nieuws is voor duiven. Een gemiddeld slechtvalk-gezin (ouders & 3 jongeren) verorbert een kleine 2.000 duiven op jaarbasis.
iPod Vs. CD
Al enkele maanden is een deel van mijn consumentenbrein de aanschaf van een iPod aan het wikken & wegen. Techniek en design laten mij doorgaans onberoerd, maar dat kleine gestroomlijnde muziekdoosje weet me te bekoren. Dat het je gehoor beschadigt wil ik er zelfs gerust bijnemen. Maar omdat we er hier bij Argus prat op gaan milieubewust te willen zijn, heb ik wat opzoekwerk verricht naar de ecologische impact van mijn toekomstige iPod (u merkt het, de knoop is al doorgehakt). Ik mag dan wel doof worden, een blinde aankoop zal je mij niet snel zien doen.
Op het onvolprezen Gristmill (mijn favoriete blog & webstek) was er enige tijd terug dit te lezen. Een comparatieve milieu-impactstudie van CD’s versus MP3 speler. De conclusie: onbeslist, met een vermoedelijk voorsprong voor de MP3. Als je je nummers van het net afhaalt, moeten er geen CD’s getransporteerd, geperst en weet ik wat nog allemaal worden. Daartegenover staat dat zowel CD-speler als MP3-speler tsjokvol metalen zitten. Maar dat een CD-speler wellicht een langere levensduur heeft dan z’n MP3-neef, omdat de heren en dames marketeers wellicht om de zoveel maanden een nieuw gadget zullen uitvinden dat van de huidige generatie MP3-spelers in ijltempo fossielen zal maken, waar je je als hippe jongere liefst niet op straat mee wil laten betrappen. Een valstrik waar ik mezelf immuun voor acht, gezien ik nog maar aan m’n tweede GSM toe ben. Een afdankertje dan nog wel, zonder foto- of ander apparaat.
Apple belooft me ook m’n iPod terug te nemen, als hij ooit het tijdelijke voor het eeuwige zou inruilen. Een nadeel is volgens The Green Guide dat de batterijen niet verwijderd kunnen worden en dus niet apart gerecycleerd. Weer in het voordeel van Apple is dat ze een partner zijn van het Rethink Initiative dat oplossingen wil bedenken om het probleem van e-afval te reduceren. Ok, dat laatste kan evengoed een geval van greenwash zijn. Ik geef het alvast het voordeel van de twijfel.
Rest me enkel nog een kleur te kiezen. Het schijnt dat er een groene versie bestaat.
Klimaatporno (2)

Het voorbije weekend grote ogen opgezet toen ik het wekelijks magazine van Le Monde las. Op de cover in koeienletters: Rechauffement climatique. Et si c’était pire? (vrij vertaald: wat als de opwarming van de aarde erger is dan gedacht). Op de redactie van Le Monde hebben ze kennelijk de publicatie van Futerra niet gelezen (zie Klimaatporno, deel 1). Straffer nog, ze doen er nog een schepje bovenop. Apocalyptischer, zo je wilt. Hoezo, erger dan gedacht?
In het artikel komen een aantal wetenschappers aan het bod die allemaal wijzen op de vele vraagtekens die nog resten in het klimaatonderzoek. Wat is het effect van de opwarming van de aarde op de wolkenvorming (die wolken zouden als een soort serredeken voor nog hogere temperaturen zorgen, met meer wolkenvorming als gevolg…een vicieuze cirkel, juist), wat als de oceanen CO2-verzadigd raken en dus niet langer het voornaamste broeikasgas opnemen, wat als de circulatie in de oceanen stopt door een massale toevloed van het smeltwater van de polen…Hun antwoord: mogelijks nog hogere temperaturen tegen het eind van deze eeuw (hoger dan de 1,5 tot 5,4°C die het IPCC nu voorspelt), een zeespiegelstijging die zelfs voor ons eigenste hoogspringwonder Tia Hellebaut een probleem zou zijn en een nog grotere migratiestroom. Om maar enkele van de calamiteiten op te sommen. Onheil troef dus.
Maar wat doe je eraan? Luister naar deze man. En wie zei ook alweer dat white men can’t rap.
Piekolie
Het zwarte goud stond deze week alweer volop in de schijnwerpers. Op maandag piekte de prijs voor een vat Brent crude tot 78,64 dollar, nadat BP besloot haar operaties in Prudhoe Bay (in Alaska) voor onbepaalde tijd te staken. Er was een lek geconstateerd in een leiding. Intussen blijkt dat BP al vanaf 2004 door bezorgde werknemers op de hoogte was van corrosie-problemen in haar leidingen aldaar, berichtte de Washington Post gisteren.
Wat drijft die prijs nog omhoog? De strubbelingen in het Midden-Oosten onder andere. De vrees ook dat Iran, mocht het ooit over een atoomwapen beschikken, de oliekraan zou kunnen dichtdraaien totdat elke jood in Madagascar woont bijvoorbeeld. Daarnaast ook een eenvoudige economische wetmatigheid, die van vraag en aanbod. Boom-landen als China en Indië zijn extreem oliehongerig. Dat maakt dat momenteel per dag 90 miljoen vaten olie worden geconsumeerd. Een lachertje. Sommige voorspellingen maken gewag van 140 miljoen vaten binnen dit en een kwart eeuw. Er is ook het fenomeen van de nationalisaties van olie-en gasvoorraden (zie Bolivië, Venezuela, Rusland…) die voor instabiliteit op de oliemarkt zorgt.
Opmerkelijk is dat, ondanks die piekprijzen, een economische weerslag vooralsnog uitblijft. We mogen nog steeds op zondag met de wagen rijden, er staan geen files aan de tankstations en de bussen en trams zijn niet voller dan anders. Hoelang nog? Tot wanneer kunnen we onze ‘olieverslaving’ rekken? Voor het antwoord verwijs ik graag naar de website van The Association for the Study of Peak Oil and Gas (ASPO). Kort samengevat, luidt hun antwoord: niet lang meer. Waarom? Omdat we de oliepiek naderen (sommigen beweren dat we hem al voorbij zijn). Dat is het moment waarop alle aanwezige olievoorraden (vanaf het moment dat men naar olie is beginnen boren, jaren ‘30) precies gehalveerd zijn. Een soort half-time dus. Zij het dat de tweede helft behoorlijk korter zal zijn dan de eerste helft. Enfin, u leest het er zelf maar op na. Voor de volledigheid vermeld ik dat er mensen zijn die heel het idee van piekolie klinkklare nonsens vinden. Voor de volledigheid: ik behoor niet tot dat kamp. Aan u de keuze.
Vicieuze cirkel

Het wetenschappelijk topvakblad Science berichtte vorige week over een heuse vicieuze klimaatcirkel. Die draait als volgt: hoe warmer de zomer, hoe meer we een beroep doen op air-conditioners. Die air-conditioners verbruiken energie (in de vorm van elektriciteit). Bij het produceren van die elektriciteit wordt CO2-uitgestoten. Die CO2 is een broeikasgas. Hoe meer broeikasgas, hoe warmer. En nu zijn we terug bij het begin: hoe warmer, hoe meer air-conditioners.
Maar wacht eens even, hoor ik u binnenskamers denken. Als het warmer wordt, kunnen ook de winters milder worden. En moeten we dus minder verwarmen. Hetgeen we extra verbruiken in de zomer (air-conditioning), kunnen we besparen in de winter (verwarming). Welnu, (en hier bericht Science over): onderzoekers aan het Oak Ridge National Laboratory in Tennessee hebben in het vaktijdschrift Geophysical Research Letters aangetoond dat die vlieger niet op gaat. Althans in Amerika, want de studie kijkt niet over de staatsgrenzen. De energieconsumptie en bijhorende CO2-uitstoot zullen tot 2025 (hun studie gaat over de periode tussen 2000-2025) toenemen. Daikin & co zullen gouden zaken doen.
Klimaatporno
Het werkt elke keer. Er staat porno in de titel en geheid dat je leest over wat dat dan wel precies gaat. Ook bij u blijkbaar. Bij deze bent u betrapt!
De BBC deed hetzelfde en - toegegeven - het werkte ook bij mij. In een artikel over de Britse verslaggeving over de klimaatverandering (naar aanleiding van een studie) wordt sommige media, o.a The Independent, verweten om commerciële redenen nogal alarmistisch te zijn. Boulevard-bladen pakken met naakte vrouwen uit, kranten met de naakte, schreeuwerige waarheid. Want dat verkoopt. Maar dat zou ook contra-productief werken. Te meer omdat het gevaar uitvergroot wordt en de oplossingen als voetnootjes worden vermeld. Resultaat: we knappen af, want er is toch niets tegen te beginnen. Kortom: het defaitisme treedt in.
Maar niet gewanhoopt. Het Britse Futerra weet raad. Zij brachten een gids uit over hoe te communiceren over het onheil dat de mensheid zal annihileren - om het met de woorden van een echte klimaatpornograaf te zeggen. Ik beloof het: ik zal veranderen. Dit was de laatste keer… om het af te leren. We zullen onze communicatiestrategie wijzigen. Volgende week schotelen we u een optimistisch, welgemutst stukje voor.
Alleenstaanden zijn schadelijk voor het milieu
Dat blokletterde De Standaard gisteren. Een Britse studie van het University College London levert het bewijs. Op hun website klinkt het heel onheilspellend, ja zelfs apocalyptisch: solo living is a potential environmental time bomb. De studie toont aan dat éénpersoonshuishoudens de grootste verbruikers van land, energie en huishoudapparaten zijn. Dat je daar een studie naar moet voeren, denk ik dan. Het klinkt allemaal nogal logisch en ik wil nu niet lopen te snoeven, maar eigenlijk wist ik dat al. Je moet als solo-woner evenveel stoken om je huis warm te houden, of je nu met één of met vieren thuis bent, je hebt evenveel koffiezetten - één - nodig, etc. Door samen te wonen verspreid je je milieu-impact over je huisgenoten.
Vaststellen is één, maatregelen nemen twee. En daar wordt best niet mee getalmd. Volgens ons eigenste Nationaal Instituut voor de Statistiek is al 33 procent van de Belgische huishoudens een solo-aangelegenheid. Ik hoor de bom in de verte al tikken. Wat ik voorstel:
- de diensten die koppelbureau’s leveren moeten fiscaal aftrekbaar worden
- mannen en vrouwen die na hun 26e nog bij hun moeke blijven krijgen een eco-bonus ter waarde van hun voormalige kinderbijslag
- een ecotaks op éénpersoonsmaaltijden
Andere suggesties zijn welkom.
ARGUS brengt voortaan dagelijks nieuws uit binnen- en buitenland